Yayıncılığın en zor işlerinden biri herhangi bir konuda “en iyiler listesi” hazırlamaktır. Konu ister Türkiye’nin  en iyi kebapçıları olsun, ister Türkiye’nin en iyi overlokçuları olsun, isterse Türkiye’nin en iyi blogları olsun işin zorluğu değişmez. Aslında konunun zorluğu listeyi hazırlamak değil ardından gelen tepkilere göğüs germektir. Malumdur ki aksiyondan çok reaksiyonu seven bir milletiz…

Bu hafta içinde Türk blog dünyasını ilgilendiren iki liste yayınlandı. Birincisi Altın Örümcek Web Ödülleri bloglar kategorisi, diğeri de PC Net dergisinin En İyi  Türkçe 33 Blog listesi. Birincisi sadece katılanları ele aldığından tam liste değil ama hazır yazı yazmışken onu da aradan çıkaralım :) Bu satırların yazarı Altın Örümcek’e katılmasına rağmen listeye giremedi. Evet itiraf ediyorum :) . Fakat  PC Net dergisinin hazırladığı listeye girdi. Her iki listede beklendiği gibi çeşitli tenkitlere uğradı. Kimisi seçimleri beğendi, kimisi “Aaa bensiz liste mi olur ayol” dedi…

Açıkçası ben bu listelerde olmaktan korkar hale geldim. Çünkü üstadımın dediği gibi şöhret afettir. Peki niçin bu listelerde yer almaktan çekiniyorum? Açıkçası herhangi bir yazı kaleme alırken “Acaba siteyi takip edenler bu yazıdan hoşlanacaklar mı? Duygusuna girmekten korkuyorum. O zaman blog yazmaktaki asıl amacımdan uzaklaştığıma inanıyorum. Mademki bu işe sadece blog yazmak için başladık o zaman öyle kalsın istiyorum…

Edebiyat ve sanat alanında okumuşluğu olan kişiler meşhur “Sanat sanat için mi, sanat toplum için mi?” tartışmasını hatırlayacaklardır. Bunu blog dünyasına uyarlayacak olursak acaba “Blog blog için mi, yoksa blog ziyaretçi için mi” yazılıyor. Ben blogu ilk etapta kendim için yani blog için yazıyorum. Tabii zamanla blogu okuyan insanların, beğenen insanların sayıları artıyor. Gelen tebrik ve teşekkürlerden ziyadesiyle memnun oluyorum.

Eğer blogu blog için olmaktan uzaklaştırıp ziyaretçi için yazılır hale getirirsek ortaya seo canavarları, borsa endeksi takip eder gibi sayaç takip edenler, daha fazla ziyaretçi için olmayacak şeyler yazan, acayip polemikler oluşturan samimiyetsiz blog yazarları ortaya çıkıyor. Bu durumdan pek hoşlanmıyorum. Hatta son zamanlarda oldukça yaygınlaşan blogcular arası horoz dövüşleri blog okuma zevkini kaybettiriyor. İşin en  kötü yanı da blog yazmaya yeni başlayan arkadaşların bunları okuyup “Ha demek ki bu alemde racon buymuş” izlenimine kapılmaları.

Lütfen şu polemikleri ve listeciliği bir kenara bırakalım. Daha iyi ve kaliteli bir blog küre için sadece yazmaya ve üretmeye odaklanalım.

Bilgilendirme Notu: Blog alt yapısındaki bir kaç çalışmayı tamamladıktan sonra Nahnu‘nun Kısa Dalga’sından özenerek hazırladığım Not Defteri bölümünü beğeninize sunacağım.