Sene başından beri işte bu ekiple tiyatro çalışıyoruz. Zaman zaman beni sinir etseler de hepsi birbirinden yetenekli çocuklar. Ama tiyatro hakikaten zor bir iş. Hele hele bu işin profesyoneli olmayan hatta ve hatta doğru dürüst bir tiyatro oyunu dahi seyretmemiş kişileri sahneye hazırlamak daha zor. Sene başından beri ekip olarak bu zorluğun üstesinden gelmeye çalışıyoruz. Ancak geçen hafta oyunu tam olarak hazır edebildik. Bu hafta da minik misafirlerimize bir oyun sergiledik.

Genel olarak uyuşturucu sorununu ele alan Şener Aksu‘nun yazdığı  “İlk Yardım Son Yardım” diye bir oyunu oyuyoruz. Aslında oyun hem dramatik, hem komik unsurları içinde barındırıyor. Yer yer komik olmanız yer yer de ciddi mesajlar vermeniz gerekiyor. İşi biraz da zor kılan bu aslında. Her ikisini vermek zor bir olay. Yani dramayı veya duygusallığı vermek kolay da komedi zor.

Herkes komedinin veya komedi oynamanın  kolay olacağını düşünür fakat bence dünyanın en zor işlerinden biri bu. Çünkü herkesin gülme tanımı veya espri anlayışı farklı. Sizin çok güldüğünüz bir yer başkasına hiç komik gelmeyebiliyor hatta hiç anlaşılmayabiliyor. Sizin ibretle dinlediğiniz veya seslendirdiğiniz yerlerde insanların gülmelerini de kaldıramayabiliyorsunuz.

Haziran ayında  okulun son haftasında sene sonu programında tiyatroyu sunacağız. Şimdiden heyecanlanıyoruz :)