MeÅŸhur (?) bir blog yazarı olduk ya tanışma, kaynaÅŸma diyaloglarında hep soruluyor. Ä°sminizdeki “hoca” nerden geliyor? Ne hocasısınız? Soyadınız gerçekten hoca mı :)?
Tabii ki soyadım hoca deÄŸil. Sadece profesyonel olarak öğretmenlik mesleÄŸini icra ettiÄŸim için bu sıfatı pek de haddimiz olmayarak kullanıyoruz. Blog yazmaya baÅŸlarken bu konu üzerinde epey düşünmüştüm. Ad ve soyadımı birleÅŸtirerek kullansam mı, takma bir isim mi kullansam, yoksa ortaya karışık bir ÅŸeyler mi yapsam :) Bir kaç haftalık beyin fırtınası sonunda “Selçuk Hoca” öbeÄŸinin hem beni iyi anlattığını, hem de güzel bir marka adı olduÄŸuna karar verdim. (Bu adı seçmemde 657 kod adlı kanunun da etkisi yok deÄŸil :) Zaten ısrarla blog yazmadan gayenin biraz da insanlara bir ÅŸeyler öğretme olduÄŸunu düşünen dinazorlardan biriyim.
Peki, niye hoca? KiÅŸisel hayat görüşümün en büyük mimarlarından biri olan üstad Cemil Meriç bir baÅŸucu kitabı olan “Bu Ãœlke“de şöyle diyor.
“Ä°rfan asaletini kaybetti. Hafızaya çakıl taşı gibi saplanan bilgi kırıntılarına yeni bir ad bulduk: kültür. Genç kuÅŸaklar, Batı’nın bit pazarlarından ithal edilmiÅŸ bu hazır elbiselere küçümseyerek bakıyor. Hoca öğretmen oldu, talebe öğrenci. Öğretmen ne demek? Ne soÄŸuk, ne haysiyetsiz, ne çirkin kelime. Hoca öğretmez, yetiÅŸtirir, aydınlatır, yaratır. Öğrenci ne demek? Talebe isteyendir; isteyen, arayan, susayan. “
