Hayatta ne kadar acı tesadüfler var. Bir doğum günü yazısının ardından bir vefat yazısı yazmak… Geçtiğimiz pazartesi günü sabah saatlerinde annanemi kaybettik. Evet kendisi biraz yaşlıydı, üstüne biraz da rahatsızdı ama bu acının dindirilmesinde bir nebze bile önemli değil. Her ne kadar öteler buudlu düşünmek istesek de her ölüm bizim için erken geliyor.

Hani insan bazı şeylerin yokluğunu zaman geçtikçe anlar ya ölümü yani bir kişinin yokluğunu zaman içinde kavramak çok acı. Hayat bizi alışkanlıklar içinde öyle bir yoğuruyor ki yanıbaşınızda bir kişinin yokluğunu dahi ilk etapta hissedemiyoruz. Devamını Oku »

Dünden beri haber bültenlerinde malum mitingi bile gölgede bırakan bir trajedi haberi dönüyor. Çoğunluğu çocuk 33 kişinin belki bir ihmal, belki iyi niyetin yol açtığı  yanlışlıklar zinciri sonunda yaşamını yitirmesi hepimizi muhakkak etkilemiştir. Olay yapısı itibariyle zaten çok iç acıtıcı fakat televizyonda  seyrettiğimiz video kayıtları insanın bu olayı daha fazla acı çekerek yaşamasına sebep oluyor.

Burada medyaya yükleniyor değilim. Sadece yaşananlar karşısında bir adım geri çekilip teknoloji ve getirdikleri üstüne düşünceye dalıyorum. Teknolojinin insanın en gerekli savunma mekanizmalarından birini “unutmayı” yıkması ne kadar acıdır ! Ne kadar büyük bir talihsizliktir! Devamını Oku »