Önümüzdeki hafta içersinde -bir aksilik çıkmazsa- nihayet 1998′den beri öğrencisi olduğum Dokuz Eylül Üniversitesi Buca Eğitim Fakültesi’nden mezun oluyorum.
Hayatımın en büyük hayal kırıklıklarından birini yaşadığım yer aslında burası. Hatanın bir kısmı bende gerçi. Aşırı beklenti gerçekten insanı sarsıyor. Üniversitenin insanın her derdine derman olabileceği oldukça büyük bir yanılgı. Aslında yanılgı olduğu kadar yılların verdiği bir maratonun, lisenin, öss’nin de haklı bir sonucu gibi geliyor insana…
İlk başta üniversitenin her türlü imkanı vermesini istiyor Anadolu’nun bağrından kopup gelen genç adam. Önce düşüncesine saygı gösterilmesini istiyor. Müfredata göre değil de kendi kafasına göre bir eğitim istiyor. Ortaya bir şeyler koyduğunda önemsenmek istiyor. Alkışları duymak istiyor. Bir şeyler yapmak istediğinde önüne kırmızı halılar serilsin istiyor. O meşhur slogan gibi “Üniversite beni kazansın” istiyor. Devamını Oku