Öğretmenlik hayatımın ilk 23 Nisan’ı bugündü. İnsan bir de program sunucusu olunca gerçek bir bayram (!) geçirmiş oluyor. Resmi bayramların içinde en çok 23 Nisan’ı seviyorum. En azından çocuklar bugünün sevinçli bir gün olduğunun farkındalar…

Hele o anaokulu öğrencilerine bayılıyorum. Çeşit çeşit kıyafetlerle dünyanın masumluğunu üzerlerinde taşıyorlar. Belki de bizim çocuk diye bildiklerimiz onlardır. Yoksa haftada beş gün, günde altı ders, her derste kırk dakika benim kafamı şişiren yaratıklara çocuk demek çok zor. Onlara ancak canavar dememiz mümkün :) Devamını Oku »