Yarın iki yıldır öğretmenlik görevimi yerine getirdiğim aynı zamanda da memleketim olan Biga’dan ayrılıyorum.

Geçen iki yıl çerçevesinde Biga’da kişisel tarihim için önemli olaylar yaşadım. Daha da önemlisi gerek mesleki olarak, gerek hayat açısından çok değerli tecrübeler elde ettim. Başta Biga Cumhuriyet İlköğretim Okulu idarecileri İsmail Yaramaz ve Mehmet Gezen Beylere ve bütün okul personeline bu vesile ile bir kere daha teşekkür ediyorum.

Bu günlerde veda konumunda olduğum bütün insanlardan niye gidiyorsun cümlesini duyuyorum. Evet gitmemizin bir takım resmi sebepleri  (zorunlu hizmet, tayin v.s.) olduğu gibi kişisel sebepleri de var. Burada özetlediğimiz hikâyeden de anlaşılabileceği gibi biz düşünce sistematiği, beklentileri ve hayalleri bakımından Büyükşehir insanıyız. Evet, “Büyükşehir insanlığı” diye bir şey olduğunu düşünüyorum. Özellikle hayatının bir kısmını İstanbul, İzmir veya Ankara gibi büyük şehirlerde geçiren insanların küçük şehirlerde tabiri caizse “boğulduğunu” düşünüyorum. Bu asla bu küçük yerleşim yerlerini veya orada yaşayanları küçümsemek anlamında değil.

Sonuç olarak İstanbul’un bana zenginlik katacağını düşleyerek gidiyorum. Taşınma esnasında yani önümüzdeki hafta bir süre site ile ilgilenemeyeceğimi gelen e-postalara cevap veremeyeceğimi hatırlatayım. Ama bu kısa aradan sonra “İstanbul yazıları” ile yepyeni bir şekilde karşınıza geleceğim inşallah.

…

Çiçeği altın yaldız, suyu telli pulludur;
Ay ve güneş ezelden iki İstanbulludur.
Denizle toprak, yalnız onda ermiş visale,
Ve kavuşmuş rüyalar, onda, onda misale.
…

Necip Fazıl Kısakürek