Ortalama bir sinema seyircisi olarak şu güne kadar yüzlerce film seyrettim. Fakat bunlardan bazıları aklımda yer etti daha doğrusu ruhuma işledi. Bu ruha işleyen filmlerden biri de Lorenzo’nun Yağı / Lorenzo’s Oil. Filmi seyredenler muhakkak konuyu hatırlayacaklardır. Zira bu filmi seyredip de unutmak epey zor. İzlemeyenler için kısaca filmin konusu şöyle: Lorenzo tıbbın henüz çare bulamadığı amansız bir hastalığa yakalanmış bir çocuktur. Lorenzo’nun anne ve babası çocuklarının gözleri önünde eriyip gitmesine razı olmazlar. Ve hastalıklarına kendileri çözüm ararlar. Bu amaçla biyoloji kitaplarını, tıp kitaplarını araştırırlar. Nihayet gösterdikleri insanüstü çabayla bir çeşit ilaç yapmayı başarırlar. Çocukları az da olsa iyileşir.

Film Reşat Nuri Güntekin’in Yaprak Dökümü’ne taş çıkaracak kadar büyük bir drama şaheseridir. En katı kalpli insanları dahi gözyaşlarıyla tanıştırmıştır. Filmde amansız hastalığın yanı sıra anne ve babanın gösterdiği müthiş çabanın yansıtılması da ayrıca takdire şayan. Film aynı zamanda henüz çaresi bulunamayan hastalıklara duçar olmuş insanların bir araya gelmesi ile ilgili ufuk açıcı mesajlarda vermekte.

Bu filmi mazinin tozlu raflarından çıkartıp bugün bu yazıya konuk eden şey ise geçtiğimiz günlerde aldığım bir e-posta. Söz konusu e-posta Barsak.org sitesi editörü Selim Türkoğlu Bey’den gelmişti. Benden projelerine destek olmalarını rica ettiler. Ben de yaptıkları işi ve kapsamını inceledikten sonra sitemde yazı yazarak onlara destek olmaya karar verdim. Devamını Oku »

Oldum olası suikast filmlerine hastayımdır. Suikast filmlerinde beni cezbeden şey bir kişinin öldürülmesi değil. Suikastı yapan kişinin, suikast öncesi bütün detayları hesaplayarak işini mükemmel şekilde yapmaya çalışmasını izlemek oldukça zevkli. Hani futbolda akıl dolu bir vuruş tabiri vardır ya işte suikast filmleri akıl ve detay dolu filmler oluyor. Normalde bir kere seyrettiğim filmi bir daha seyretmek istemem. Fakat Çakal Carlos‘un hem yeni versiyonunu hem de eski versiyonunu bir kaç defa seyrettim.

Genel sinema izleyicisi de detayların hâkim olduğu filmleri seviyor. İMDB’nin en iyi 250 film listesinde en tepede yer alan The Shawshank Redemption‘da (Esaretin Bedeli) bu tezi kanıtlıyor. The Shawshank Redemption’da baş döndürücü detaylarla dolu helal olsun dedirten bir  hapishaneden kaçış filmi. Konu akıllı detaylar olunca son günlerin popüler dizisi Prison Break‘i de anmadan geçmemek lazım.

Yukarıdaki gibi bir film tarzı olan birisinin geçtiğimiz hafta vizyona giren Vantage Point (Bakış Açısı) filmini kaçırması tabi ki düşünülemezdi. Bu yazıda Bakış Açısını masaya yatıracağız.

Yazının bundan sonraki kısmı film ile ilgili detaylar içermektedir. İsterseniz buraya tıklayarak doğrudan ayrıntı içermeyen film değerlendirmesine geçebilirsiniz.

Devamını Oku »

Mutlu Ol Bu Bir Emirdir! Sinan Çetin’in Türk müziği yasağı ile ilgili çektiği şahane bir kısa film. Hala izlemediyseniz buyrun.

Blogta sinema kategorisi olmasına rağmen pek film eleştirisi yazmıyorum. Aslında sinemaya olan ciddi bir merakım ve sevgim var fakat nedense diğer yazılardan pek fırsat olmuyor.

Uyarı: Yazının bundan sonraki kısmı film ile ilgili detaylar içermektedir.

Türk sinemasında korku nerdeyse en az film çekilen kategorilerden biri. Eskinin B sineması diyebileceğimiz bir takım marjinal filmlerden sonra (Örnek: Şeytan) son dönemde izleyiciden tam puan alamayan ama Türk korku sineması adına önemli adımlar sayışabilecek Büyü, Dabbe, Araf gibi filmler çekildi. Musallat da korku kuşağının son örneği olarak bugün gösterime girdi. Devamını Oku »

Sene başından beri işte bu ekiple tiyatro çalışıyoruz. Zaman zaman beni sinir etseler de hepsi birbirinden yetenekli çocuklar. Ama tiyatro hakikaten zor bir iş. Hele hele bu işin profesyoneli olmayan hatta ve hatta doğru dürüst bir tiyatro oyunu dahi seyretmemiş kişileri sahneye hazırlamak daha zor. Sene başından beri ekip olarak bu zorluğun üstesinden gelmeye çalışıyoruz. Ancak geçen hafta oyunu tam olarak hazır edebildik. Bu hafta da minik misafirlerimize bir oyun sergiledik. Devamını Oku »

Geçtiğimiz perşembe günü -son anda değişen bir programla- Biga Kültür Sarayı’nda Ferhan Şensoy’un Ferhangi Şeyler adlı oyununu seyretme fırsatı buldum.

Çoğumuzun duyduğu, bildiği, belki de seyrettiği bir oyun Ferhangi Şeyler. 1987′den beri 1600 kere oynanmış, Türk tiyatrosunda efsaneye dönüşmüş bir oyun. Tabii tek kişilik bir oyunu bu kadar uzun bir süre oynamanın ayrı bir marifet olduğunu da söylemek gerekir. Daha önce Ferhan Şensoy’a ait tiyatro oyunları, filmler seyretmiş, kitaplar okumuş, hatta bu yazıyı okuyanların çoğunun hatırlamayacağı bir kahramana “Varsayalım İsmail”e hayran olmuş birisi olarak malesef tiyatro salonundan hayal kırıklığı ile ayrıldım. Devamını Oku »